Yazar "Sezikli, İsmail" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • Küçük Resim
    Öğe
    Analysis of risk factors for rectus sheath hematoma
    (College of Physicians and Surgeons Pakistan, 2021) Erkent, Murathan; Topcu, Ramazan; Özkan, Murat Bulut; Yıldırım, Murat Baki; Aslan, Orhan; Sezikli, İsmail
    Objective: To evaluate the risk factors for developing rectus sheath hematoma (RSH). Study Design: An observational study. Place and Duration of Study: Department of General Surgery, Hitit University School of Medicine, Erol Olcok Training and Research Hospital, Turkey; from January 2018 to April 2020. Methodology: Patients with RSH were studied. Those with other pathologies in rectus sheath, and repeat studies, were excluded. Demographic data, presenting symptoms, comorbidities, medications administered containing anticoagulant drugs, imaging results, laboratory findings, coagulation parameters, length of hospital stay, treatments administered, type of RSH, morbidity, mortality and risk factors of increased bleeding diathesis, were recorded. Results: Of the 61 studied patients, 56 (91.8%) had at least one chronic disease, and 77% were receiving anticoagulation therapy. RSH size was significantly larger for patients taking acetylsalicylic acid than for patients taking other anticoagulants, and an RSH area less than 1,924 mm2 was associated with increased length of hospital stay. Binary logistic regression analysis showed that a unit increase in gender was associated with a 1.5-fold increase in the risk of greater RSH size, and that female gender was associated with a 45.3-fold risk of increase in the risk of RSH. Notably, if up to 4 units of erythrocyte suspension replacement is not applied for conservative treatment of RSH, RSH size may increase by 23.5 times. Conclusion: Risk factors of RSH include chronic obstructive pulmonary disease, congestive heart failure, coronary artery disease, atrial fibrillation, asthma, hypertension, diabetes mellitus, chronic renal failure, prior abdominal surgery, female sex, older age, anticoagulant drug use and cancer-related immunosuppression. © 2021 College of Physicians and Surgeons Pakistan. All rights reserved.
  • [ X ]
    Öğe
    Diyabetik ayak ülserinin tedavisinde sınıflamaların karşılaştırılması
    (Hitit Üniversitesi, 2021) Sezikli, İsmail; Kendirci, Murat
    Amaç: Bu çalışmada mevcut diyabetik ayak ülser sınıflamalarından Wagner, PEDIS ve Texas tedavi açısından kıyaslanmıştır. Sınıflamaların klinik ve prognoz açısından tutarlılığı ve toplanan veriler ışığı altında hastalığın seyrini etkileyen faktörler değerlendirilmiştir. Gereç ve yöntem: Prospektif olarak yapılan bu çalışmada 18-85 yaş arasında diyabetik ayak ülseri olan 121 katılımcı dahil edilmiştir. Hastalar, servis yatışı sırasında düzenlemiş olduğumuz diyabetik ayak değerlendirme formunda demografik bilgileri, yaranın bölgesi-tipi-sınıflaması, ankle brachial index (ABI) ölçümleri, radyolojik açıdan osteomyelit veya yumuşak doku enfeksiyon varlığı, nöropati varlığı, laboratuvar değerlendirmeleri, ön görülen tedavi süresi ve sonuçları değerlendirilmiştir. Bulgular: Diyabetik ayak ülseri olan hastaların (n=121), 78'i iyileşen grubu ve 43'ü amputasyon grubu olmak üzere toplam 121 hasta vardı. Hastaların 94'ü erkek ve 27'si kadındı ve yaş ortalaması 64±11 idi. Gruplar arasında lenfosit ve nötrofil/lenfosit oran değerleri istatistiksel olarak anlamlı farklı bulunmuştur (sırasıyla P= 0,027, P= 0,012). Doku perfuzyonu, yara derinliği, yara enfeksiyonu, yara hassasiyeti ile gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (sırasıyla, P= 0,002, P= 0,001, P= 0,006, P= 0,019). PEDIS skorlama sistemi iyileşme ve amputasyon tanısal ayrımında anlamlı; kesim noktası 7,5 olarak bulunmuştur. TEXAS sınıflaması A, B, C, D derecesi ve Wagner ile grup arasında istatistiksel olarak anlamlı; TEXAS sınıflaması 1, 2, 3 derecesi ile anlamlı ilişkili olmadığı bulunmuştur. Wagner iyileşme ve amputasyon tanısal ayrımında anlamlı olarak bulundu (AUC=0,728 (0,633-0,822)); P< 0.001). Ayrıca Ankle brakial indeks (ABI) ? 0,9 olanda %23,5; < 0,9 olanda % 50,9 amputasyon görülmüştür. Hastaların diyabetik ayak eğitimleri ile grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (P= 0,021, P< 0,001). Sonuç: Erkek cinsiyet, ileri yaş, neutrofil-lenfosit oranı yüksek olması, diyabetik ayak ve DM eğitimi almamış olması, radyolojik olarak yumuşak doku enfeksiyonu ve osteomyelit varlığı ve ayak bileği brakial indeksinin 0,9'dan küçük olması iyileşme ve amputasyonun tanısal ayrımında anlamlı bulunmuştur. WAGNER sınıflamasında amputasyon kesim noktası 4. derece ve üzeri anlamlı bulunmuştur.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Does lymph node ratio (metastasis/total lymph node count) affect survival and prognosis in gastric cancer?
    (SAUDI MED J, 2022) Topcu, Ramazan; Şahiner, İbrahim Tayfun; Kendirci, Murat; Erkent, Murathan; Sezikli, İsmail; Tutan, Mehmet B.
    Objectives: To investigate the influence of the metastatic lymph node/total lymph node ratio (N- ratio) on survival and prognosis in surgically treated gastric carcinomas. Methods: A retrospective review of 73 patients who underwent curative resection at the Department of General Surgery, Hitit University Faculty of Medicine, Turkey. Receiver operating characteristic analysis was used to calculate the cut-off value for the N-ratio of the patients. The N-ratio cut-off value was determined to be 0.32. Patients were divided into 2 groups: below 0.32 (Group 1) and 0.32 and above 0.32 (Group 2). Results: Group 2 patients had a total lymph node mean of 25.10 +/- 13.64 while Group 1 patients had a total lymph node mean of 18.77 +/- 9.36 (p=0.04). In Group 2, the mean of metastatic lymph node was 15.97 +/- 10.30 (p<0.001). The mortality rate of Group 1 was 18% while Group 2 was 51.7%, and were statistically significant (p=0.0039). The estimated survival duration of Group 2 was 24.22 months, and Group 1 was 48.01 months (p=0.001). The mean estimated survival time for the entire group was 40.92 months. We differentiated patients from the development of mortality cut-off value in ROC analysis with 65.2% sensitivity and 72% specificity. This ratio was found to be 0.32, which was statistically significant (p=0.003). Ratios greater than 0.32 raised the risk of mortality by 4.8 times, which was statistically significant (p=0.003). Conclusion: The N-ratio could be a new metric to evaluate prognosis following curative gastrectomy and improve the existing tumor lymph node metastasis staging system.