Aydın, Recep; Dağlı, ZülkifŞahbaz, Gülten2026-03-312026-03-312025https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=CtwiQkYvArAb95Ufpfs_vjS9_mJIrslUo3KsC2CbedNYq7Fw2ZhPgPJDeIQWk5FHhttps://hdl.handle.net/11491/9404The Republic of Turkey, from the Ottoman Empire to the present day, has sought to establish a more effective and efficient system of governance. Within this effort to create a new administrative order, the territorial administration has undergone a series of transformations. These changes and reforms have been influenced not only by internal dynamics but also by external factors—particularly through loans and programs provided by international organizations. In the context of the new world order, the traditional structure of public administration became inadequate, leading to numerous studies on how the administrative framework should be revised. Until the 2000s, most research and reports on this topic remained superficial and failed at the implementation stage. Following the 2002 elections, the emergence of a single-party government facilitated faster and more effective implementation of the desired public administration reforms. Throughout this process, the reforms introduced in the field of governance brought structural changes to almost all public organizations. The aim was to increase the effectiveness and efficiency of public institutions in delivering services to citizens and to enhance public satisfaction with these services. This transformation, largely driven by legal regulations, generally reflected a shift of administrative authority from the central government toward local governments. However, for various reasons, this approach was later abandoned. Between 2002 and 2011, due to internal and external factors, a decentralization-oriented policy was pursued. After 2011, however, as a result of political and economic challenges faced by the country, new legal arrangements were introduced that marked a return to centralization. This study first defines and traces the historical development of territorial administration, and then, within the framework of transformations experienced after the 2000s under various public policies, examines its relationship with local governments, its position vis-à-vis them, and explores how the effectiveness of the territorial administration may evolve in the future. Key Worlds: Public Administration, Territorial Administration, Local Governments, Centralization, LocalizationTürkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğundan günümüze kadar etkinliği ve verimliliği daha fazla olan bir yönetim sistemi oluşturma çabasına girmiş ve yapılmaya çalışılan yeni yönetim sistemi içerisinde mülki idarede bu bağlamda çeşitli dönüşümler yaşanmıştır. Yaşanan değişim ve dönüşüm sadece iç dinamiklerin etkisiyle değil dış dinamikler olarak değerlendirebileceğimiz uluslararası örgütlerin sağladığı krediler aracılığıyla da gerçekleşmiştir. Kamu yönetiminin yeni dünya düzeninde eski yapısının yetersiz kalışı idari yapının nasıl revize edilmesi gerektiği konusunda birçok çalışma yapılmasına neden olmuştur. 2000'li yıllara kadar yapılan araştırmaların, raporların çoğunluğu yüzeysel kalmış ve uygulama kısmında başarılı olamamıştır. 2002 seçimleri sonrasında tek bir partinin iktidar oluşu kamu yönetiminde yapılmak istenen dönüşümünün daha hızlı ve etkin bir şekilde yapılabilmesini kolaylaştırmıştır. Süreç içerisinde yönetim alanında yapılan reformlar hemen hemen tüm örgüt yapısında değişikliği beraberinde getirmiştir. Ülke yönetiminde kamu örgütlerinin halka hizmet sunumunda etkinlik ve verimliliğin arttırılması, halkın hizmet sunumu konusunda memnuniyetinin sağlanması amaçlanmıştır. Yasal düzenlemelerle gerçekleştirilmeye çalışılan bu dönüşüm çoğunlukla merkezi yönetimin ağırlığının yerel yönetimlere doğru kaydığı bir yapı sergilemektedir. Ancak çeşitli nedenlerden dolayı benimsenen düşünce yapısından vazgeçilmiştir. 2002 ve 2011 yılları arasında iç ve dış etkenlerden dolayı yerelleşme ağırlıklı bir politika izlenirken 2011 yılından daha sonraki dönemde ülkenin içinde bulunduğu siyasi ve ekonomik sorunlardan kaynaklı merkezileşmenin ağırlıkta olduğu bir politika neticesinde yasal düzenlemeler yapılmıştır. Bu çalışmada mülki idarenin tanımı, tarihsel olarak gelişimi açıklandıktan sonra 2000'li yıllar sonrasında çeşitli kamu politikalarının etkisiyle yaşamış olduğu dönüşüm çerçevesinde yerel yönetimlerle ilişkisi ve yerel yönetimler karşısında konumunun ne olacağı, mülki idarenin etkinliğinin ilerleyen zamanlarda nasıl bir durum alacağına ilişkin sorulara cevap bulunulmaya ve öneriler getirilmeye çalışılmıştır. Anahtar Kavramlar: Kamu Yönetimi, Mülki İdare, Yerel Yönetimler, Merkezileşme, Yerelleşmeturinfo:eu-repo/semantics/openAccessmasterThesis