Spor yöneticilerinin psikolojik dayanıklılığının iş performansı üzerindeki etkisinde örgütsel çevikliğin aracılık rolü
Yükleniyor...
Dosyalar
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Hitit Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
In this thesis, the mediating role of organisational agility in the effect of psychological resilience levels of sport managers on their job performance was examined. Nowadays, in the sport sector, which is structurally shaped by the dynamics of speed and uncertainty, it is increasingly important for sport managers to have not only professional competencies and high levels of psychological resilience, but also the capacity to work effectively and harmoniously as required by agile organisations. Accordingly, the main purpose of this study is to analyse the multidimensional relationships between variables such as psychological resilience and organisational agility that affect the performance processes of sport managers and to analyse the reflections of these interactions on job performance in depth.
The study was carried out using the relational survey model, one of the quantitative study methods. The population of the study consisted of sport managers working in Turkey and the sample consisted of 682 sport managers working in various public institutions, private sport clubs and sport organisations. Psychological Resilience, Job Performance and Organisational Agility Scales with proven validity and reliability were used as data collection tools. The obtained data were analysed through SPSS-25.0, ProcessMacro-v4.2 and LISREL-8.7 programs and the mediation effect was evaluated using structural equation modelling.
The findings show that psychological resilience significantly affects job performance and organisational agility. A positive and significant relationship was found between psychological resilience and job performance (r=0.667; p<0.05). In addition, the relationship between psychological resilience and organisational agility is highly significant (r=0,776; p<0,05). The most striking finding is that the relationship between organisational agility and job performance is quite strong (r=0,879; p<0,05). These results reveal that the effect of organisational agility on job performance is significant.
According to the results of structural equation modelling, the direct effect of psychological resilience on job performance was found to be significant (β=0.930, p<0.05) and the explanatory rate of the model was quite high (R²=0.67). However, when organisational agility was included in the model as a mediator variable, the effect of psychological resilience on job performance lost its significance (β=0,006, p=0,875). On the other hand, the indirect effect was significant (β=0.936) and was within the confidence intervals (LLCI=0.821; ULLCI=1.052). These findings reveal that organisational agility plays a full mediating role. Sobel test also supports this result (Z=21,8469, p<0,001). The hypotheses confirmed in the study show that the psychological characteristics of sport managers reflect positively on their performance only when supported by appropriate organisational conditions.
All of the study hypotheses were confirmed and the model was tested with accuracy. The results obtained show that individual psychological resilience resources can be transformed into job performance within agile organisational structures. In this context, organisational agility plays a key role in transforming individual capacity into organisational output. The high explanatory level of the model (R²=0.88) clearly shows the determinant effect of organisational agility on managerial success.
The results of this study provide direction for strategic development areas at individual and organisational level. Supporting psychological resilience-enhancing training programmes for sport managers with organisational agility principles may be effective in increasing managerial efficiency.
Key Terms: Sport Managers, Psychological Resilience, Job Performance, Organisational Agility, Mediation Effect
Bu tez çalışmasında, spor yöneticilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin iş performansları üzerindeki etkisinde örgütsel çevikliğin aracılık rolü incelenmiştir. Günümüzün yapısal olarak hız ve belirsizlik dinamikleriyle şekillenen spor sektöründe, spor yöneticilerinin yalnızca mesleki yeterliliklere ve yüksek düzeyde psikolojik dayanıklılığa değil, aynı zamanda çevik organizasyonların gerektirdiği şekilde etkili ve uyumlu biçimde görev alabilme kapasitesine sahip olmaları giderek daha büyük bir önem taşımaktadır. Bu doğrultuda, çalışmanın temel amacı; spor yöneticilerinin performans süreçlerini etkileyen psikolojik dayanıklılık ve örgütsel çeviklik gibi değişkenler arasındaki çok boyutlu ilişkileri analiz ederek, bu etkileşimlerin iş performansı üzerindeki yansımalarını derinlemesine analiz etmektir. Çalışma, nicel çalışma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın evrenini Türkiye'de görev yapan spor yöneticileri oluşturmuş, örneklem ise çeşitli kamu kurumları, özel spor kulüpleri ve spor teşkilatlarında görev alan 682 spor yöneticisinden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak geçerlik ve güvenirliği kanıtlanmış, Psikolojik Dayanıklılık, İş Performansı ve Örgütsel Çeviklik Ölçeklerin yararlanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS-25.0, ProcessMacro-v4.2 ve LISREL-8.7 programları aracılığıyla analiz edilmiş; yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak aracılık etkisi değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, psikolojik dayanıklılığın, iş performansını ve örgütsel çevikliği anlamlı şekilde etkilediğini göstermektedir. Psikolojik dayanıklılık ile iş performansı arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,667; p<0,05). Ayrıca, psikolojik dayanıklılık ile örgütsel çeviklik arasındaki ilişki yüksek düzeyde anlamlıdır (r=0,776; p<0,05). En dikkat çekici bulgu ise, örgütsel çeviklik ile iş performansı arasındaki ilişkinin oldukça güçlü olmasıdır (r=0,879; p<0,05). Bu sonuçlar, örgütsel çevikliğin iş performansı üzerindeki etkisinin belirginliğini ortaya koymaktadır. Yapısal eşitlik modellemesi sonuçlarına göre, psikolojik dayanıklılığın iş performansı üzerindeki doğrudan etkisi anlamlı bulunmuştur (β=0,930, p<0,05) ve modelin açıklayıcılık oranı oldukça yüksektir (R²=0,67). Ancak örgütsel çeviklik aracı değişken olarak modele dâhil edildiğinde, psikolojik dayanıklılığın iş performansı üzerindeki etkisi anlamlılığını yitirmiştir (β=0,006, p=0,875). Buna karşılık, dolaylı etki anlamlı bulunmuş (β=0,936) ve güven aralıkları içinde yer almıştır (LLCI=0,821; ULLCI=1,052). Bu bulgular, örgütsel çevikliğin tam aracılık rolü oynadığını ortaya koymaktadır. Sobel testi de bu sonucu desteklemektedir (Z=21,8469, p<0,001). Çalışmada doğrulanan hipotezler, spor yöneticilerinin psikolojik özelliklerinin, ancak uygun örgütsel koşullarla desteklendiğinde performanslarına olumlu yansıdığını göstermektedir. Çalışma hipotezlerinin tamamı doğrulanmış olup, model doğrulukla test edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, bireysel psikolojik dayanıklılık kaynaklarının, çevik örgütsel yapılar içinde iş performansına dönüşebildiğini göstermektedir. Bu bağlamda örgütsel çeviklik, bireysel kapasitenin kurumsal çıktıya dönüşmesinde anahtar rol üstlenmektedir. Modelin yüksek açıklayıcılık düzeyi (R²=0,88), örgütsel çevikliğin yönetsel başarı üzerindeki belirleyici etkisini açıkça göstermektedir. Bu çalışmanın sonuçları, bireysel ve örgütsel düzeyde stratejik gelişim alanlarına yön vermektedir. Spor yöneticilerine yönelik psikolojik dayanıklılık artırıcı eğitim programlarının örgütsel çeviklik ilkeleri ile desteklenmesi, yönetsel verimliliğin artırılmasında etkili olabilir. Anahtar Kavramlar: Spor Yöneticileri, Psikolojik Dayanıklılık, İş Performansı, Örgütsel Çeviklik, Aracılık Etkisi
Bu tez çalışmasında, spor yöneticilerinin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin iş performansları üzerindeki etkisinde örgütsel çevikliğin aracılık rolü incelenmiştir. Günümüzün yapısal olarak hız ve belirsizlik dinamikleriyle şekillenen spor sektöründe, spor yöneticilerinin yalnızca mesleki yeterliliklere ve yüksek düzeyde psikolojik dayanıklılığa değil, aynı zamanda çevik organizasyonların gerektirdiği şekilde etkili ve uyumlu biçimde görev alabilme kapasitesine sahip olmaları giderek daha büyük bir önem taşımaktadır. Bu doğrultuda, çalışmanın temel amacı; spor yöneticilerinin performans süreçlerini etkileyen psikolojik dayanıklılık ve örgütsel çeviklik gibi değişkenler arasındaki çok boyutlu ilişkileri analiz ederek, bu etkileşimlerin iş performansı üzerindeki yansımalarını derinlemesine analiz etmektir. Çalışma, nicel çalışma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın evrenini Türkiye'de görev yapan spor yöneticileri oluşturmuş, örneklem ise çeşitli kamu kurumları, özel spor kulüpleri ve spor teşkilatlarında görev alan 682 spor yöneticisinden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak geçerlik ve güvenirliği kanıtlanmış, Psikolojik Dayanıklılık, İş Performansı ve Örgütsel Çeviklik Ölçeklerin yararlanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS-25.0, ProcessMacro-v4.2 ve LISREL-8.7 programları aracılığıyla analiz edilmiş; yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak aracılık etkisi değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, psikolojik dayanıklılığın, iş performansını ve örgütsel çevikliği anlamlı şekilde etkilediğini göstermektedir. Psikolojik dayanıklılık ile iş performansı arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,667; p<0,05). Ayrıca, psikolojik dayanıklılık ile örgütsel çeviklik arasındaki ilişki yüksek düzeyde anlamlıdır (r=0,776; p<0,05). En dikkat çekici bulgu ise, örgütsel çeviklik ile iş performansı arasındaki ilişkinin oldukça güçlü olmasıdır (r=0,879; p<0,05). Bu sonuçlar, örgütsel çevikliğin iş performansı üzerindeki etkisinin belirginliğini ortaya koymaktadır. Yapısal eşitlik modellemesi sonuçlarına göre, psikolojik dayanıklılığın iş performansı üzerindeki doğrudan etkisi anlamlı bulunmuştur (β=0,930, p<0,05) ve modelin açıklayıcılık oranı oldukça yüksektir (R²=0,67). Ancak örgütsel çeviklik aracı değişken olarak modele dâhil edildiğinde, psikolojik dayanıklılığın iş performansı üzerindeki etkisi anlamlılığını yitirmiştir (β=0,006, p=0,875). Buna karşılık, dolaylı etki anlamlı bulunmuş (β=0,936) ve güven aralıkları içinde yer almıştır (LLCI=0,821; ULLCI=1,052). Bu bulgular, örgütsel çevikliğin tam aracılık rolü oynadığını ortaya koymaktadır. Sobel testi de bu sonucu desteklemektedir (Z=21,8469, p<0,001). Çalışmada doğrulanan hipotezler, spor yöneticilerinin psikolojik özelliklerinin, ancak uygun örgütsel koşullarla desteklendiğinde performanslarına olumlu yansıdığını göstermektedir. Çalışma hipotezlerinin tamamı doğrulanmış olup, model doğrulukla test edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, bireysel psikolojik dayanıklılık kaynaklarının, çevik örgütsel yapılar içinde iş performansına dönüşebildiğini göstermektedir. Bu bağlamda örgütsel çeviklik, bireysel kapasitenin kurumsal çıktıya dönüşmesinde anahtar rol üstlenmektedir. Modelin yüksek açıklayıcılık düzeyi (R²=0,88), örgütsel çevikliğin yönetsel başarı üzerindeki belirleyici etkisini açıkça göstermektedir. Bu çalışmanın sonuçları, bireysel ve örgütsel düzeyde stratejik gelişim alanlarına yön vermektedir. Spor yöneticilerine yönelik psikolojik dayanıklılık artırıcı eğitim programlarının örgütsel çeviklik ilkeleri ile desteklenmesi, yönetsel verimliliğin artırılmasında etkili olabilir. Anahtar Kavramlar: Spor Yöneticileri, Psikolojik Dayanıklılık, İş Performansı, Örgütsel Çeviklik, Aracılık Etkisi
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Psikolojik Dayanıklılık, Psychological Resilience
