11-13 yaş çocuklarda fiziksel egzersizin dijital bağımlılık ve uyku kalitesine etkisinin incelenmesi
Yükleniyor...
Dosyalar
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Hitit Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
The aim of this study is to examine the effects of physical exercise on digital addiction and sleep quality in children aged 11-13. The population of the study consisted of 1505 students studying in two schools in the 2024-2025 academic year. The 'Digital Addiction Scale' was applied to the students. Those who did not have parental approval and gave the same answer 10 times on the scales were excluded from the study. Students who were determined to be digitally addicted were randomly divided into two groups as digitally addicted (DA) and digitally addicted exercise group (DAE). The Sleep Quality and Sleep Variables Scale and the Morningness-Eveningness Scale for Children were applied to the students. In accordance with the inclusion criteria, the DA group consisted of 200 students and the DAE group consisted of 198 students. The DAE group was applied a physical exercise program for 8 weeks and 3 days a week. The scales were re-applied after 8 weeks. Descriptive statistics from the data obtained from the study are presented with frequency, percentage (%), and median (min-max) 95% confidence interval. The Wilcoxon Signed Rank Test was used to compare dependent variables, and the Mann-Whitney U test was used to compare scale scores of two groups. The relationship between scale scores was investigated using the Pearson correlation coefficient. The Kruskal-Wallis Test was used to compare scale scores of more than two independent groups. The level of statistical significance was accepted as p<0.05. While no difference was found between sleep quality and sleep variables, chronotype score and digital addiction levels in the DA group as a result of pre- and post-tests (p>0.05), a statistically significant difference was found in the DAE group. In both groups, a high negative correlation was found between digital addiction and
sleep quality and sleep efficiency and chronotype as a result of pre- and post-tests (p<0.05). However, it was found that sleep quality and sleep variables, chronotype score and digital addiction level did not change according to age and gender (p>0.05). As a result of this study, it can be said that digital addiction is a risk factor for sleep quality, sleep efficiency and chronotype in 11-13 year old students and that physical exercise can reduce digital addiction, increase sleep quality and sleep efficiency and reduce chronotype levels in digitally addicted children. For definitive results, studies are needed that include measuring digital addiction, sleep quality and sleep efficiency with objective data such as polysomnography or actimeter and long-term exercise applications.
Bu çalışmanın amacı 11-13 yaş çocuklarda fiziksel egzersizin dijital bağımlılık ve uyku kalitesi üzerinde etkisini incelemektir. Araştırmanın evrenini, 2024-2025 eğitim ve öğretim yılında iki okulda eğitim gören 1505 öğrenci oluşturdu. Öğrencilere 'Dijital Bağımlılık Ölçeği' uygulandı. Veli onayı olmayan ve ölçeklerde 10 kez aynı cevabı verenler çalışma dışı bırakıldı. Dijital bağımlı olduğu tespit edilen öğrenciler dijital bağımlı (DB) ve dijital bağımlı egzersiz grubu (DBE) olarak rastgele iki gruba ayrıldı. Öğrencilere Uyku Kalitesi ve Uyku Değişkenleri Ölçeği ile Çocuklar için Sabahçılık-Akşamcılık Ölçeği uygulandı. Dâhil edilme kriterlerine uygun olarak DB grubu 200, DBE grubu ise 198 öğrenciden oluşturuldu. DBE grubuna 8 hafta ve haftada 3 gün fiziksel egzersiz programı uygulandı. 8 hafta sonra ölçekler tekrar uygulandı. Araştırmadan elde edilen verilerden tanımlayıcı istatistikler frekans, yüzde (%) ve medyan (min-max) %95 güven aralığı ile sunuldu. Bağımlı değişkenlerin karşılaştırılmasında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, iki grubun ölçek puanlarının karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanıldı. Ölçek puanları arasındaki ilişki Pearson korelasyon katsayısı ile araştırıldı. İkiden fazla bağımsız grubun ölçek puanlarının karşılaştırılmasında ise Kruskal-Wallis H Testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edildi. DB grubunda ön ve son testler sonucunda uyku kalitesi ve uyku değişkenleri, kronotip skoru ve dijital bağımlılık düzeyleri arasında fark saptanmazken (p>0.05) DBE grubunda ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu anlaşıldı. Her iki grupta ön-son testler sonucunda dijital bağımlılık ile uyku kalitesi ve uyku verimliliği ve kronotip arasında negatif düzeyde yüksek bir korelasyon saptandı (p<0.05). Ancak, uyku kalitesi ve uyku değişkenleri, kronotip skoru ve dijital bağımlılık düzeyinin yaş ve cinsiyete göre değişim göstermediği saptandı (p>0.05). Bu çalışmanın sonucunda 11-13 yaş öğrencilerde dijital bağımlılığın uyku kalitesi ve uyku verimliliği ve kronotip için risk faktörleri olduğu ve dijital bağımlı çocuklarda fiziksel egzersizin dijital bağımlılığı azaltabileceği, uyku kalitesi ve uyku verimliliğini arttırabileceği, kronotip düzeyini ise azaltabileceği söylenebilir. Kesin sonuçlar için dijital bağımlılık, uyku kalitesi ve uyku verimliliğinin polisomnografi veya aktimetri gibi objektif verilerle ölçülmesi ve uzun dönemli egzersiz uygulamalarını içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.
Bu çalışmanın amacı 11-13 yaş çocuklarda fiziksel egzersizin dijital bağımlılık ve uyku kalitesi üzerinde etkisini incelemektir. Araştırmanın evrenini, 2024-2025 eğitim ve öğretim yılında iki okulda eğitim gören 1505 öğrenci oluşturdu. Öğrencilere 'Dijital Bağımlılık Ölçeği' uygulandı. Veli onayı olmayan ve ölçeklerde 10 kez aynı cevabı verenler çalışma dışı bırakıldı. Dijital bağımlı olduğu tespit edilen öğrenciler dijital bağımlı (DB) ve dijital bağımlı egzersiz grubu (DBE) olarak rastgele iki gruba ayrıldı. Öğrencilere Uyku Kalitesi ve Uyku Değişkenleri Ölçeği ile Çocuklar için Sabahçılık-Akşamcılık Ölçeği uygulandı. Dâhil edilme kriterlerine uygun olarak DB grubu 200, DBE grubu ise 198 öğrenciden oluşturuldu. DBE grubuna 8 hafta ve haftada 3 gün fiziksel egzersiz programı uygulandı. 8 hafta sonra ölçekler tekrar uygulandı. Araştırmadan elde edilen verilerden tanımlayıcı istatistikler frekans, yüzde (%) ve medyan (min-max) %95 güven aralığı ile sunuldu. Bağımlı değişkenlerin karşılaştırılmasında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, iki grubun ölçek puanlarının karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanıldı. Ölçek puanları arasındaki ilişki Pearson korelasyon katsayısı ile araştırıldı. İkiden fazla bağımsız grubun ölçek puanlarının karşılaştırılmasında ise Kruskal-Wallis H Testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edildi. DB grubunda ön ve son testler sonucunda uyku kalitesi ve uyku değişkenleri, kronotip skoru ve dijital bağımlılık düzeyleri arasında fark saptanmazken (p>0.05) DBE grubunda ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu anlaşıldı. Her iki grupta ön-son testler sonucunda dijital bağımlılık ile uyku kalitesi ve uyku verimliliği ve kronotip arasında negatif düzeyde yüksek bir korelasyon saptandı (p<0.05). Ancak, uyku kalitesi ve uyku değişkenleri, kronotip skoru ve dijital bağımlılık düzeyinin yaş ve cinsiyete göre değişim göstermediği saptandı (p>0.05). Bu çalışmanın sonucunda 11-13 yaş öğrencilerde dijital bağımlılığın uyku kalitesi ve uyku verimliliği ve kronotip için risk faktörleri olduğu ve dijital bağımlı çocuklarda fiziksel egzersizin dijital bağımlılığı azaltabileceği, uyku kalitesi ve uyku verimliliğini arttırabileceği, kronotip düzeyini ise azaltabileceği söylenebilir. Kesin sonuçlar için dijital bağımlılık, uyku kalitesi ve uyku verimliliğinin polisomnografi veya aktimetri gibi objektif verilerle ölçülmesi ve uzun dönemli egzersiz uygulamalarını içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Dijital bağımlılık, Digital addiction
