Çevrim içi beden eğitimi derslerinin etkililiği: Sistematik derleme ve meta-analiz çalışması
[ X ]
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Hitit Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
The global COVID-19 pandemic, along with unexpected crises such as natural disasters, has
necessitated the integration of digitalization and distance learning into educational processes.
In this context, pedagogical approaches such as e-learning, digital education, and blended
learning have become critical for the sustainability of education systems. This study focuses
specifically on Online Physical Education (OLPE) courses and aims to evaluate their
effectiveness by systematically reviewing 43 empirical studies published between 2020 and
2024 in the Web of Science database. The findings reveal a noticeable increase in the number
of publications, particularly following the pandemic, with the majority of studies being multiauthored and published in high-impact journals. The reviewed research explores the effects of
OLPE on student motivation, physical fitness, teaching methods, and psychological well-being
from various perspectives. The predominance of quantitative research methods indicates that
OLPE practices have positive impacts on psychological variables such as self-determination,
intrinsic motivation, and teacher connectedness, as well as improvements in certain physical
parameters such as muscle strength and flexibility. However, limitations were observed in
endurance-related domains that require higher capacity. Platforms such as YouTube and
Google Meet were found to be effective in both synchronous and asynchronous teaching
formats. Meta-analysis results demonstrate that OLPE courses have a moderate and
statistically significant positive effect on students' vital capacity (d = 0.403, p = .002). On the
other hand, OLPE courses did not yield significant effects on students' 50-meter sprint performance (d = -0.055, p = .594) or body mass index (d = 0.013, p = .886). These results
highlight both the potential and limitations of OLPE and suggest the need for further
experimental research to enhance the effectiveness of its implementation
Küresel ölçekte yaşanan COVID-19 pandemisi ve doğal afetler gibi beklenmedik krizler, eğitim süreçlerinde dijitalleşmeyi ve uzaktan eğitim uygulamalarını zorunlu hale getirmiştir. Bu bağlamda, e-öğrenme, dijital eğitim ve harmanlanmış öğrenme gibi pedagojik yaklaşımlar, eğitim sistemlerinin sürdürülebilirliği açısından kritik bir öneme sahip olmuştur. Bu çalışma, özellikle Çevrim İçi Beden Eğitimi (ÇİBE) derslerine odaklanarak, 2020-2024 yılları arasında Web of Science veri tabanında yayımlanan 43 ampirik çalışmayı sistematik bir literatür taraması yoluyla incelemeyi ve ÇİBE'nin etkililiğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bulgular, yayın sayısında özellikle pandeminin ardından belirgin bir artış olduğunu, çalışmaların çoğunlukla çok yazarlı ve yüksek etki faktörlü dergilerde yayınlandığını göstermektedir. İncelenen araştırmalar, ÇİBE'nin öğrenci motivasyonu, fiziksel uygunluk, öğretim yöntemleri ve psikolojik iyi olma hali üzerindeki etkilerini çeşitli açılardan incelemektedir. Nicel araştırma yöntemlerin ağırlıkta olduğu bu çalışmalarda, ÇİBE uygulamalarının öğrencilerin öz-belirleme, içsel motivasyon ve öğretmene bağlılık gibi psikolojik değişkenler üzerinde olumlu etkileri olduğu, kas gücü ve esneklik gibi bazı fiziksel parametrelerde iyileşmeler sağladığı ancak dayanıklılık gibi yüksek kapasite gerektiren alanlarda sınırlı kaldığı belirlenmiştir. YouTube ve Google Meet gibi platformların senkron ve asenkron derslerde etkili olduğu saptanmıştır. Meta-analiz sonuçları incelendiğinde, ÇİBE dersleri öğrencilerin vital kapasiteleri üzerinde orta düzeyde pozitif yönlü, anlamlı bir etkiye sahip olduğu ortaya çıkmıştır (d =0.403, p = .002). Öte yandan ÇİBE derslerinin öğrencilerin 50 metre sprint koşusu performansı (d= -0.055, p = .594) ve vücut kitle indeksi(d= 0.013, p = .886) üzerinde anlamlı etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar, ÇİBE'nin potansiyelini ortaya koyarken, bazı sınırlılıklarına da işaret etmektedir. Bu bağlamda, ÇİBE uygulamalarının etkinliğini artırmaya yönelik deneysel çalışmalara daha fazla ihtiyaç duyulduğuna işaret etmektedir.
Küresel ölçekte yaşanan COVID-19 pandemisi ve doğal afetler gibi beklenmedik krizler, eğitim süreçlerinde dijitalleşmeyi ve uzaktan eğitim uygulamalarını zorunlu hale getirmiştir. Bu bağlamda, e-öğrenme, dijital eğitim ve harmanlanmış öğrenme gibi pedagojik yaklaşımlar, eğitim sistemlerinin sürdürülebilirliği açısından kritik bir öneme sahip olmuştur. Bu çalışma, özellikle Çevrim İçi Beden Eğitimi (ÇİBE) derslerine odaklanarak, 2020-2024 yılları arasında Web of Science veri tabanında yayımlanan 43 ampirik çalışmayı sistematik bir literatür taraması yoluyla incelemeyi ve ÇİBE'nin etkililiğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bulgular, yayın sayısında özellikle pandeminin ardından belirgin bir artış olduğunu, çalışmaların çoğunlukla çok yazarlı ve yüksek etki faktörlü dergilerde yayınlandığını göstermektedir. İncelenen araştırmalar, ÇİBE'nin öğrenci motivasyonu, fiziksel uygunluk, öğretim yöntemleri ve psikolojik iyi olma hali üzerindeki etkilerini çeşitli açılardan incelemektedir. Nicel araştırma yöntemlerin ağırlıkta olduğu bu çalışmalarda, ÇİBE uygulamalarının öğrencilerin öz-belirleme, içsel motivasyon ve öğretmene bağlılık gibi psikolojik değişkenler üzerinde olumlu etkileri olduğu, kas gücü ve esneklik gibi bazı fiziksel parametrelerde iyileşmeler sağladığı ancak dayanıklılık gibi yüksek kapasite gerektiren alanlarda sınırlı kaldığı belirlenmiştir. YouTube ve Google Meet gibi platformların senkron ve asenkron derslerde etkili olduğu saptanmıştır. Meta-analiz sonuçları incelendiğinde, ÇİBE dersleri öğrencilerin vital kapasiteleri üzerinde orta düzeyde pozitif yönlü, anlamlı bir etkiye sahip olduğu ortaya çıkmıştır (d =0.403, p = .002). Öte yandan ÇİBE derslerinin öğrencilerin 50 metre sprint koşusu performansı (d= -0.055, p = .594) ve vücut kitle indeksi(d= 0.013, p = .886) üzerinde anlamlı etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar, ÇİBE'nin potansiyelini ortaya koyarken, bazı sınırlılıklarına da işaret etmektedir. Bu bağlamda, ÇİBE uygulamalarının etkinliğini artırmaya yönelik deneysel çalışmalara daha fazla ihtiyaç duyulduğuna işaret etmektedir.
