Yerel yöneticilerin kent hakkı çerçevesindeki sorumlulukları ve sakin şehir ilkelerinin sunduğu olanaklar
Yükleniyor...
Dosyalar
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Hitit Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
This study aims to re-evaluate the duties and responsibilities of municipalities in line with the implementation of the principles of the right to the city in cities and to define them in the context of the principles of the slow city. Rapidly increasing urbanization rates around the world have made urban areas important centers in terms of both opportunities and inequalities. However, development models in poor countries lead to concentration of income and power, increased poverty and exclusion, environmental degradation and social segregation. In this context, the concept of the right to the city offers an alternative framework for rethinking cities based on the principles of social justice, equality, democracy and sustainability. The right to the city includes the right of all residents to use, occupy, produce, manage and benefit from fair, inclusive, safe and sustainable cities. This right includes demands such as the social function of the city, the quality of public spaces, rural-urban connections, economies, citizenship and political participation, taking into account spatial exclusion that classical human rights do not address. The study examines the role that municipalities should undertake in order to implement the principles of the right to the city and what additional opportunities can be obtained from the principles of the slow city. In this context, it is argued that the duties and responsibilities of municipalities should be reshaped according to the principles of the quiet city, including responsibilities such as strengthening the social ties of cities, protecting relations with nature, supporting lifestyles and integrating technological innovations. How local administrators will fulfill these roles is of critical importance in terms of protecting individual and collective rights.
Bu çalışma, kent hakkı ilkelerinin kentlerde uygulanabilmesi doğrultusunda belediyelerin görev ve sorumluluklarının yeniden değerlendirilmesini sakin şehir ilkeleri ekseninde tanımlanmasını amaçlamaktadır. Dünya genelinde hızla artan şehirleşme oranları, kentsel alanları hem fırsatlar hem de eşitsizlikler açısından önemli merkezler haline getirmiştir. Ancak, yoksul ülkelerdeki kalkınma modelleri, gelir ve güç yoğunlaşmasına, yoksulluk ve dışlanmanın artmasına, çevresel bozulmaya ve sosyal ayrışmaya yol açmaktadır. Bu bağlamda, kent hakkı kavramı, sosyal adalet, eşitlik, demokrasi ve sürdürülebilirlik ilkeleri temelinde şehirleri yeniden düşünmek için alternatif bir çerçeve sunmaktadır. Kent hakkı, tüm sakinlerin adil, kapsayıcı, güvenli ve sürdürülebilir şehirleri kullanma, işgal etme, üretme, yönetme ve bu şehirlerden yararlanma hakkını içermektedir. Bu hak, klasik insan haklarının ele almadığı mekânsal dışlanmayı da dikkate alarak, kentin sosyal işlevi, kamusal alanların kalitesi, kırsal-kentsel bağlantılar, ekonomiler, vatandaşlık ve siyasi katılım gibi talepleri kapsar. Çalışmada, belediyelerin kent hakkı ilkelerini uygulayabilmek için nasıl bir rol üstlenmesi gerektiği ve sakin şehir ilkerinden nasıl bir ek olanak elde edilebileceği incelenmiştir. Bu kapsamda, beldiyelerin görev ve sorumluluklarının, kentlerin sosyal bağlarını güçlendirmek, doğayla ilişkileri korumak, yaşam tarzlarını desteklemek ve teknolojik yenilikleri entegre etmek gibi sorumlulukları içerecek şekilde yeniden sakin şehir ilkelerince şekillendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Yerel yöneticilerin bu rollerini nasıl yerine getireceği, bireysel ve kolektif hakların korunması açısından kritik öneme sahiptir.
Bu çalışma, kent hakkı ilkelerinin kentlerde uygulanabilmesi doğrultusunda belediyelerin görev ve sorumluluklarının yeniden değerlendirilmesini sakin şehir ilkeleri ekseninde tanımlanmasını amaçlamaktadır. Dünya genelinde hızla artan şehirleşme oranları, kentsel alanları hem fırsatlar hem de eşitsizlikler açısından önemli merkezler haline getirmiştir. Ancak, yoksul ülkelerdeki kalkınma modelleri, gelir ve güç yoğunlaşmasına, yoksulluk ve dışlanmanın artmasına, çevresel bozulmaya ve sosyal ayrışmaya yol açmaktadır. Bu bağlamda, kent hakkı kavramı, sosyal adalet, eşitlik, demokrasi ve sürdürülebilirlik ilkeleri temelinde şehirleri yeniden düşünmek için alternatif bir çerçeve sunmaktadır. Kent hakkı, tüm sakinlerin adil, kapsayıcı, güvenli ve sürdürülebilir şehirleri kullanma, işgal etme, üretme, yönetme ve bu şehirlerden yararlanma hakkını içermektedir. Bu hak, klasik insan haklarının ele almadığı mekânsal dışlanmayı da dikkate alarak, kentin sosyal işlevi, kamusal alanların kalitesi, kırsal-kentsel bağlantılar, ekonomiler, vatandaşlık ve siyasi katılım gibi talepleri kapsar. Çalışmada, belediyelerin kent hakkı ilkelerini uygulayabilmek için nasıl bir rol üstlenmesi gerektiği ve sakin şehir ilkerinden nasıl bir ek olanak elde edilebileceği incelenmiştir. Bu kapsamda, beldiyelerin görev ve sorumluluklarının, kentlerin sosyal bağlarını güçlendirmek, doğayla ilişkileri korumak, yaşam tarzlarını desteklemek ve teknolojik yenilikleri entegre etmek gibi sorumlulukları içerecek şekilde yeniden sakin şehir ilkelerince şekillendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Yerel yöneticilerin bu rollerini nasıl yerine getireceği, bireysel ve kolektif hakların korunması açısından kritik öneme sahiptir.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Kent, Kent hakkı, Yerel yönetim, Belediye, City, Right to the city, Local government, Municipality
